The Marvelous Mrs. Maisel (2017)
خانم میزل شگفتانگیز
داستان سریال در اواخر سالهای 1950 و اوایل سالهای 1960 میلادی روایت میشود و درباره زنی خانهدار در نیویورک است که درمییابد استعداد خاصی در زمینه استندآپ کمدی دارد و ...
به این سریال امتیاز بدهید
بازیگران
دانلود سریال
بهروزرسانی قسمت 9 از فصل پنجم ( قسمت آخر ) اضافه شد.
همهی فیلمها و سریالهای مای موویز کامل و بدون سانسور و بدون حذفیات هستن.
در حال بارگذاری قسمتها…
برچسبها
سریالهای مشابه
دیدگاهها (22)
به نظرم یکی از جذّاب ترین سریالهایی که تا به حال دیدم و خانمی رو به تصویر میکشه که قدم به قدم برای رسیدن به تک تک استقلالهای شخصیتیش و زندگیش داره تلاش میکنه و موفقم میشه با وجود تماااام مشکلاتی که بر سر راهش قرار میگیره! بینهایت پیشنهاد میکنم ببینید.برای رسیدن به اهدافمون ما خانمها چندین برابر آقایون باید تلاش کنیم در هر جامعه ای که باشیم .اما طعم رسیدن به آرزو واقعاً لذتبخشه
9
ببخشید..جداً؟ موفق میشه؟ خانواده و خوشبختیش را از دست میده. بچه هاش دیگه حتی به عنوان مادر هم نمیشناسنش. جداً میشه اسم اینو با اطمینان موفقیت گذاشت؟ فرض کنیم یک مرد چنین میزانی از مسئولیت پذیری در قبال فرزندانش داشته باشه. آیا اون مرد نزد اطرافیانش و حتی خودش حس یک بازنده منفور را تداعی نمیکنه؟ بعد خانمهای عزیز و محترم در تمام جوامع برای رسیدن به اهدافشون باید چندین برابر آقایون تلاش کنند؟ امیدوارم خدا بهتون چندتا پسر و متعاقبا عروس عطا کنه تا درک کنید که نه تنها اینطور نیست بلکه بیشتر میشه گفت بر عکسه.
0
داستان و سناریو یک کمدی درام فوق العاده و تاثیر گذار. بازیگرها بسیار عالی و جذاب و میزانسن یه معجزه برای آدمهای نوستالژیک و عاشق جزئیات. اما برای اظهار نظر در مورد اینکه تا چه حد در نگاه فمینیستی افراط کرده، از اونجایی که معتقدم امروزه رسانه ها در ترویج دیدگاه های جنسیتی فمینیستی مثل دستگاه تبلیغاتی آلمان نازی دچار تعصب و افراط شدن باید اول سریال را تمام کنم.
1
گفته میشه که مشهورترین و تحسین شده ترین فیلم تاریخ سینما فیلم همشهری کین هست. سکانس ابتدایی فیلم با صحنه ای شروع میشه که آقای کین که ثروتمندترین مرد زمان خودشه در بستر مرگ افتاده و درست قبل از مرگ اسمی را به زبان میاره: «غنچه رز». در ادامه، فیلم به داستان تلاشها و شکستها و موفقیتهای آقای کین میپردازه و به داستان خبرنگاری که بعد از مرگ آقای کین از سر کنجکاوی شروع به تحقیق در این مورد میکنه که غنچه رز چه نقشی در زندگی آقای کین داشته و دقیقاً چه چیز یا شخص ارزشمندی بوده که آقای کین در لحظه مرگش در حسرتش بوده.
تا قبل از عصر روشنگری پادشاهی دنیای ذهنی انسانها در دست خدایان یا یک خدای واحد بود. بعد از اون میشه گفت که انسانها به نوعی شورش کردند و این قلمرو به نحوی تجزیه شد. و بعد از عصر جدید و وقوع انقلاب صنعتی, سرمایهداری به نوعی تشخیص داد که برای ایجاد نیروی کار ارزانتر میتونه با پروبال دادن به جنبش فمنیستی زمینه شورش جدیدی را فراهم کنه. فمنیسم خدمات زیادی به پیشرفت بشر و احقاق حقوق زنها کرد. اما در اینجا متوقف نشد و تا جایی پیش رفت که نه تنها حقوق مردان را در اکثر جوامع به حاشیه راند بلکه به فهم من در قرن حاضر یکی از تهدیدهای جدی که نویدبخش افول تمدن انسانهاست همین فمنیسم و بهتره بگیم جنسیت گراییست.
شخصیت «سوزی» در سریال به چشم من تداعی گر فمنیسم در دوران ماست. نقشی که بعد از سرخوردگی و روی گردانی از عشق و فطرت انسانی(تجربه ای که در دوران دانشگاه داشت) برای رسیدن به آرزوهای خودش و قهرمان زن داستان(که او هم تجربه مشابهی داشت) کمک کرد تا ارزشهایی مثل عشق، خانواده و شکوفایی و تربیت نسل آینده فدا بشه.
امروز انسانها باید تصمیم بگیرند که کدام یک از این ارزشها منجر به بقای تمدن و پیشرفت بشر خواهد بود. من که زیاد به این قضاوت و دوراهی انتخاب عملکرد مسئولانه خوشبین نیستم و در ناصیه بشر افول میبینم. ما فراموش کردیم که نسلهای بعد از خودمان را نسبت به زندگی و دیگر انسانها و محیط زیستشون مسئولیت پذیر بار بیاریم.
در سکانس پایانی سریال، قهرمان زن داستان تابلویی از تصویر عاشقانه خود و همسرش را با حسرت به سمت خودش میگردونه که برای من یادآور «غنچه رز» بود.
در سکانس آخر فیلم همشهری کین هم بعد از اینکه خبرنگار کنجکاو داستان در پیدا کردن رد و اثری از غنچه رز مایوس میشه، دوربین صحنه شروع به تراولینگ میکنه و به محوطه ای میرسه که در اونجا عده ای در حال سوزاندن باقی مانده وسایل آقای کین هستند و ما متوجه میشیم که غنچه رز چیزی نبوده جز سورتمه دوران کودکی آقای کین که حالا داره در آتش میسوزه. همون فطرت انسانی. انسانیت. نه مردانگی و زنانگی... و عشق، تنها عشق...
تا قبل از عصر روشنگری پادشاهی دنیای ذهنی انسانها در دست خدایان یا یک خدای واحد بود. بعد از اون میشه گفت که انسانها به نوعی شورش کردند و این قلمرو به نحوی تجزیه شد. و بعد از عصر جدید و وقوع انقلاب صنعتی, سرمایهداری به نوعی تشخیص داد که برای ایجاد نیروی کار ارزانتر میتونه با پروبال دادن به جنبش فمنیستی زمینه شورش جدیدی را فراهم کنه. فمنیسم خدمات زیادی به پیشرفت بشر و احقاق حقوق زنها کرد. اما در اینجا متوقف نشد و تا جایی پیش رفت که نه تنها حقوق مردان را در اکثر جوامع به حاشیه راند بلکه به فهم من در قرن حاضر یکی از تهدیدهای جدی که نویدبخش افول تمدن انسانهاست همین فمنیسم و بهتره بگیم جنسیت گراییست.
شخصیت «سوزی» در سریال به چشم من تداعی گر فمنیسم در دوران ماست. نقشی که بعد از سرخوردگی و روی گردانی از عشق و فطرت انسانی(تجربه ای که در دوران دانشگاه داشت) برای رسیدن به آرزوهای خودش و قهرمان زن داستان(که او هم تجربه مشابهی داشت) کمک کرد تا ارزشهایی مثل عشق، خانواده و شکوفایی و تربیت نسل آینده فدا بشه.
امروز انسانها باید تصمیم بگیرند که کدام یک از این ارزشها منجر به بقای تمدن و پیشرفت بشر خواهد بود. من که زیاد به این قضاوت و دوراهی انتخاب عملکرد مسئولانه خوشبین نیستم و در ناصیه بشر افول میبینم. ما فراموش کردیم که نسلهای بعد از خودمان را نسبت به زندگی و دیگر انسانها و محیط زیستشون مسئولیت پذیر بار بیاریم.
در سکانس پایانی سریال، قهرمان زن داستان تابلویی از تصویر عاشقانه خود و همسرش را با حسرت به سمت خودش میگردونه که برای من یادآور «غنچه رز» بود.
در سکانس آخر فیلم همشهری کین هم بعد از اینکه خبرنگار کنجکاو داستان در پیدا کردن رد و اثری از غنچه رز مایوس میشه، دوربین صحنه شروع به تراولینگ میکنه و به محوطه ای میرسه که در اونجا عده ای در حال سوزاندن باقی مانده وسایل آقای کین هستند و ما متوجه میشیم که غنچه رز چیزی نبوده جز سورتمه دوران کودکی آقای کین که حالا داره در آتش میسوزه. همون فطرت انسانی. انسانیت. نه مردانگی و زنانگی... و عشق، تنها عشق...
4
یه سریال سرگرمکننده متوسط که بعضی شخصیتهاش با الهام از بعضی کمدینهای دهه ۵۰ و ۶۰ آمریکا ساخته شدن؛ البته بهاستثنای لنی بروس که یه شخصیت واقعی بوده.
خود میج میزل برای من خیلی کاریکاتورگونهست: یه زن همهچیتمام، باهوش، زیبا، جذاب، خوشصحبت، بامزه و همیشه شیکپوش؛ اما در عین حال یه مادر خیلی ضعیف. متأسفانه فضای داستان جوری پیش میره که انگار این موضوع خیلی عادیه و اهمیت چندانی نداره؛ انگار میج نمیتونه هم مادر خوبی باشه و هم به کارش برسه و سازندگان هم این مسئله رو خیلی بیاهمیت جلوه دادن. به نظرم این یکی از نقاط ضعف جدی سریاله.
پدر و مادرها هم اغلب خیلی روی اعصابن و زیادی یاوهگویی میکنن. نصف سریال رو میشه رد کرد بدون اینکه چیز مهمی رو از دست بدی. من خودم تقریباً کل سریال رو با سرعت ۲ برابر دیدم و فقط هرجا برام جالب میشد سرعت رو عادی میکردم. جالبه که با وجود اینکه محور اصلی سریال استنداپه، من به ندرت از اجراهای کمدی سریال واقعاً خندیدم.
سوزی یکی از جذابترین شخصیتهای سریاله و به نظرم لنی بروس بزرگترین نقطه قوتشه؛ حضوری کوتاه، پراکنده و تقریباً رؤیاگونه اما پر قدرت داره که هر بار وارد داستان میشه، تأثیر خودش رو میذاره.
فضاسازی سریال هم واقعاً خوبه؛ بازسازی نیویورک دهه ۶۰ یکی از نقاط قوتشه.
رابطه میج و جول هم به نقاط قوت سریال اضافه میکنم.
در کل، برای سرگرمی سریال خوبیه و ارزش دیدن داره، ولی برای من بیشتر به خاطر فضاسازی، سوزی و حضور لنی بروس جذاب بود تا داستان و شخصیت اصلی.
خود میج میزل برای من خیلی کاریکاتورگونهست: یه زن همهچیتمام، باهوش، زیبا، جذاب، خوشصحبت، بامزه و همیشه شیکپوش؛ اما در عین حال یه مادر خیلی ضعیف. متأسفانه فضای داستان جوری پیش میره که انگار این موضوع خیلی عادیه و اهمیت چندانی نداره؛ انگار میج نمیتونه هم مادر خوبی باشه و هم به کارش برسه و سازندگان هم این مسئله رو خیلی بیاهمیت جلوه دادن. به نظرم این یکی از نقاط ضعف جدی سریاله.
پدر و مادرها هم اغلب خیلی روی اعصابن و زیادی یاوهگویی میکنن. نصف سریال رو میشه رد کرد بدون اینکه چیز مهمی رو از دست بدی. من خودم تقریباً کل سریال رو با سرعت ۲ برابر دیدم و فقط هرجا برام جالب میشد سرعت رو عادی میکردم. جالبه که با وجود اینکه محور اصلی سریال استنداپه، من به ندرت از اجراهای کمدی سریال واقعاً خندیدم.
سوزی یکی از جذابترین شخصیتهای سریاله و به نظرم لنی بروس بزرگترین نقطه قوتشه؛ حضوری کوتاه، پراکنده و تقریباً رؤیاگونه اما پر قدرت داره که هر بار وارد داستان میشه، تأثیر خودش رو میذاره.
فضاسازی سریال هم واقعاً خوبه؛ بازسازی نیویورک دهه ۶۰ یکی از نقاط قوتشه.
رابطه میج و جول هم به نقاط قوت سریال اضافه میکنم.
در کل، برای سرگرمی سریال خوبیه و ارزش دیدن داره، ولی برای من بیشتر به خاطر فضاسازی، سوزی و حضور لنی بروس جذاب بود تا داستان و شخصیت اصلی.
0
آخرین قسمت رو هم دیدم و به نظرم بهترین سریالی بود که تا الآن دیدم به این دلیل که قهرمان داستان یه خانم بود که بینهاااایت واقع بینانه تلاش کرد و شکست خورد و تلاش کرد تا به اون جایگاهی که لایقش بود بالاخره رسید !و این یعنی ما خانمها به شدت پتانسیل و توانایی های نهفته درونمون داریم که فقط کافیه به خودباوری برسیم....به شدت پیشنهاد میکنم ببینین چه خانم چه آقا یه سریال کمدی حال خوب کن و در عین حال انگیزشی !
0
